Muzyka grenlandzka to mikstura dwóch głównych nurtów - innuickiego oraz duńskiego z wpływem amerykańskim oraz brytyjskim. Największa fabryka płyt to ULO z Sisimut, stworzona na wskroś Malika Høgh również Karstena Sommer. ULO wydaje muzykę grenlandzkich zespołów rockowych, w charakterze np. Sume, piosenkarzy popowych takich w charakterze Rasmus Lyberth, grup hip-hopowych, np. Nuuk Posse, oraz również muzykę ludową. Elementy nowoczesnej muzyki grenlandzkiej są też wykorzystywane na wskroś muzyka jazzowego Kristiana Blaka.
Grenlandzki perkusista Hans Rosenberg opisał styl grenlandzkiej muzyki w charakterze „zdecydowanie kraina rocka, zarówno pod warunkiem chodzi o muzykę, w charakterze oraz dosłownie” (w drugiej części zdania chodzi o znaczenia słowa „rock” w charakterze skały). Duńskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych opisuje całą muzykę grenlandzką wyłączając pląsy z bębnami jak będącą wobec wpływem nurtów zewnętrznych.